گفتم : اگر او فرستادهء خداست ، اين گوشت مسموم به او زيانى نمىرساند و اگر پادشاه است ، مردم را از حكومتش آسوده مىكنم ، پيامبر صلى الله عليه و آله پس از شنيدن اين سخن از او درگذشت « 1 » ! ابن أبى الحديد در شرح نهج البلاغة در وصف اميرمؤمنان عليه السلام مىگويد : در بردبارى و گذشت از مجرم ، بردبارترين مردم و نسبت به مجرمان ، باگذشت‌ترين ايشان بود و درستى اين سخن از جنگ جمل پيداست ، آنگاه كه به مروان بن حكم كه دشمن‌ترين و كينه‌توزترين دشمن او بود دست يافت از او درگذشت « 2 » ! ! مرا به حسن و حسين عليهما السلام ببخش رسول بزرگوار اسلام صلى الله عليه و آله دربارهء مجرمى حكم كرد كه هركس او را هرجا يافت دستگير كند تا به سزايش برسد . مجرم فرارى براى در امان ماندن از جريمه ، خانه به خانه پنهان مىشد و خود را از چشم مردم دور نگاه مىداشت ولى ادامهء اين وضع برايش طاقت‌فرسا شد . روزى از روزنهء درى كه پشت آن پنهان بود كوچه را تماشا مىكرد ناگهان ديد حضرت امام حسن و حضرت امام حسين عليهما السلام - كه در آن وقت دو كودك خردسال بودند - در حال عبور از كوچه‌اند ، در را باز كرد و هر دو را روى دوش نهاد و به سوى مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله حركت كرد ، زمانى كه وارد مسجد شد پيامبر صلى الله عليه و آله بالاى منبر بود ، فرياد برداشت : يا رسول اللّه ! من اين دو را

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 108 ، باب العفو ، حديث 9 ؛ وسائل الشيعة : 12 / 170 ، باب 112 ، حديث 15985 ؛ بحار الأنوار : 68 / 402 ، باب 93 ، حديث 9 . ( 2 ) - شرح نهج البلاغة : 1 / 22 .